Για να είμαστε στο ίδιο πλαίσιο πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τι είναι ο έρωτας. Υπάρχει ο νευρωτικός έρωτας που όλοι έχουμε ζήσει, τον βλέπουμε σε ταινίες και τον διαβάζουμε σε μυθιστορήματα. Αυτού του είδους οι έρωτες είναι μια προβολή που κάνουμε στο πρόσωπο του άλλου και έχουν ημερομηνία λήξης.

Όπως έχει γράψει ο Έριχ Φρομ, στην Τέχνη της Αγάπης:

«Μπορεί να βρει κανείς, συχνά, δύο “ερωτευμένους” που δεν νιώθουν αγάπη για κανέναν άλλο. Στην πραγματικότητα η αγάπη τους είναι ένας “εγωισμός εις διπλούν”. Είναι δύο άνθρωποι που ταυτίζονται μεταξύ τους για να λύσουν το πρόβλημα του χωρισμού. Νιώθουν την εμπειρία της υπερνίκησης της μοναξιάς. Κι ωστόσο, αφού είναι ξεκομμένοι από τους υπόλοιπους συνανθρώπους τους, παραμένουν ξεκομμένοι ο ένας από τον άλλο και αποξενωμένοι από τους εαυτούς τους. Η εμπειρία της ένωσης τους είναι μία αυταπάτη».

Έτσι έχουμε χτίσει τον έρωτα στο μυαλό μας: νευρωτικό, εγωιστικό, χειριστικό. Ο αληθινός έρωτας ξεκινάει όταν αφήνουμε τον εαυτό μας ελεύθερο και κατά επέκταση όταν αποδεχόμαστε τον σύντροφο μας όπως είναι και όχι όπως θα θέλαμε να γίνει.

Μύθος 1ος: Ο σύντροφος σου είναι υπεύθυνος για την ευτυχία σου

Μερικές φορές, μπορεί να σου πω κάτι χαζό και να γελάσεις. Κάποιες άλλες φορές θα προσπαθήσω να σου φτιάξω την διάθεση γιατί σε βλέπω στις μαύρες σου. Κάποιες μέρες θα κάνω πίσω γιατί θέλω να σε βλέπω καλά. Θα στηρίξω τις επιλογές σου.

Αλλά,

Δεν είμαι υπεύθυνος για την ευτυχία σου, την δυστυχία σου, για τις επιλογές σου.
Δεν είμαι πατέρας σου, μάνα σου, ψυχολόγος σου.
Δεν είναι δουλεία μου, να σε ψυχαγωγώ όταν δεν είσαι καλά.

Μερικοί άνθρωποι πιστεύουν ότι ο σύντροφος τους είναι υπεύθυνος για τις επιλογές τους. Προσπαθούν να γίνουν θύματα ρίχνοντας τις ευθύνες τους στους συντρόφους τους. Εμείς και μόνο εμείς είμαστε υπεύθυνοι για την ευτυχία, την δυστυχία και τις επιλογές μας.

Μύθος 2ος: Μοναδική αγάπη

Δεν υπάρχει μοναδικός άνθρωπος στη ζωή μας. Έτσι λέγαμε στον πρώτο, στον δεύτερο και στον τρίτο έρωτα.

Κάθε άνθρωπος, που έχει περάσει από την ζωή μας, είναι ξεχωριστός έχοντας μία μοναδική θέση στην καρδιά μας.

Ο σύντροφός που είσαι τώρα μαζί, είναι ο άνθρωπος σου γι’ αυτή τη στιγμή. Αύριο μπορεί να μην είναι—ίσως αλλάξουν οι δρόμοι σας.  Σου έχει τύχει να γυρνάς στο παρελθόν και ν’ αναρωτιέσαι γιατί ήσουν μ’ έναν συγκεκριμένο σύντροφο; Ήμασταν με αυτόν που είχαμε ορίσει ότι μας άξιζε εκείνη την χρονική περίοδο στην ζωή μας. Ακόμα και αν γυρνάγαμε στο παρελθόν και συναντούσαμε τον άνθρωπο που είμαστε τώρα δεν θα ήμασταν σε θέση να τον αναγνωρίσουμε γιατί δεν θα ήμασταν έτοιμοι.

Οι «πραγματικές» σχέσεις που έχουμε κάνει είναι αναντικατάστατες γιατί μας δίδαξαν μαθήματα και είχαν αντίκτυπο στη ζωή μας. Κάθε άνθρωπος που πέρασε από τη ζωή μας, έβαλε την υπογραφή του.

Οπότε, υπάρχουν μοναδικοί άνθρωποι και όχι ο ένας—ο μοναδικός. Το ίδιο ισχύει και για εμάς. Το να πιστεύουμε ότι είμαστε οι μοναδικοί στη ζωή κάποιου άλλου είναι εγωκεντρικό.

Αλλά αν θες να πιστεύεις ότι είσαι ο μοναδικός-η, κανένα πρόβλημα από μένα.

Μύθος 3ος: Όταν είσαι ερωτευμένος δεν φλερτάρεις

«Το θεωρώ αδιανόητο να φλερτάρουν οι άνθρωποι όταν έχουν σχέση».

Καλή τύχη με αυτές τις σκέψεις. Σε περιμένω σε λίγους μήνες να έρχεσαι να μου λες «δεν το πιστεύω ότι οι άνθρωποι απιστούν». Υπάρχει η γνώμη ότι όταν μπεις σε μία σχέση, έχεις κλείσει ερωτικά. Ακόμα κι αν νιώσεις έλξη για κάποιον άλλον άνθρωπο το θάβεις μέσα σου για να μην καταστρέψεις αυτή την πεποίθηση.

Κάπως έτσι πολλοί καταπιέζονται και καταλήγουν, τελικά, να απατούν τον σύντροφό τους.

Όπως φλέρταρες πριν γνωρίσεις τον σύντροφο σου, λογικό είναι να σε γοητεύουν κι άλλοι άνθρωποι ενώ είσαι ήδη σε σχέση. Δεν εννοώ να παίρνεις τηλέφωνα και να βγαίνεις για καφέ. Αλλά το θεωρώ λογικό αν κάποιος άντρας σου κάνει ένα κομπλιμέντο και του χαμογελάσεις. Το να τσεκάρεις κάποιον που σου αρέσει και να τον κοιτάξεις είναι ανθρώπινο. Δεν είμαι ο μοναδικός άνθρωπος στη ζωή σου1.

Μύθος 4ος: Η ζήλια είναι το αλατοπίπερο της σχέσης.

Εεε, όχι Μαράκι, δεν είναι. Η σχέση είναι αρκετά μυστήρια από μόνη της δεν χρειάζεται να την κάνουμε πιο δύσκολη.

Στην αρχή της σχέσης, οι μικροζήλιες, μπορεί να έχουν πλάκα, αλλά όσο περνάει ο καιρός μπορεί να καταλήξει σε κάτι άρρωστο. Οι σχέσεις θέλουν ειλικρίνεια και όχι μικροζήλιες για να αισθανθεί ο άλλος ότι τον ποθείς.

Η ζήλια δεν είναι τίποτα άλλο από μία ανασφάλεια που νιώθουμε για τον εαυτό μας γιατί θεωρούμε ότι υστερούμε σε κάποιον τομέα σε σχέση με τον «ανταγωνισμό». Πιστεύουμε ότι ο σύντροφος μας, θα μυριστεί ότι δεν είμαστε κελεπούρια και θα τρέξει στην αγκαλιά κάποιου άλλου. Το παράδοξο είναι ότι τελικά ο εφιάλτης μας γίνεται πραγματικότητα, γιατί τέτοιου είδους ανασφάλειες σκοτώνουν την έλξη και στέλνουν τον άλλον μίλια μακριά. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση είναι όπως η ατμόσφαιρα στον ηλεκτρικό, με γεμάτο το βαγόνι, μήνα Ιούλιο.

Η ζήλια δυστυχώς δεν είναι τόσο εύκολο να λυθεί γιατί έχει βαθιές ρίζες. Είναι ένα δημιούργημα του τρόπου σκέψης που έχουμε υιοθετήσει. Όταν αντιλαμβανόμαστε τα πάντα με μορφή ιδιοκτησίας και ποιος έχει τα περισσότερα—καλύτερο σώμα, καλύτερη δουλεία, καλύτερο πρόσωπο, μεγαλύτερη ευφυΐα—μπαίνουμε στο παιχνίδι της σύγκρισης. Αυτό έχεις ως αποτέλεσμα να είμαστε έτσι και στις σχέσεις μας. Βλέπουμε τον σύντροφο μας σαν πελάτη που μόλις βρει καλύτερο προϊόν θα μας αφήσει.

Για να σταματήσουμε να ζηλεύουμε πρέπει να αλλάξουμε τις αξίες μας.

Και αυτό, αγαπητέ μου αναγνώστη, είναι πολύ δύσκολο.

Μύθος 5ος: Έχει ανάγκη ο ένας το άλλον

Δεν θέλω να με έχεις ανάγκη και να εξαρτάσαι από εμένα.

Ή όπως συχνά ακούω—και αρέσει στους περισσότερους:

«Δεν μπορώ χωρίς εσένα».

Θέλω να μπορείς χωρίς εμένα, να στέκεσαι στα πόδια σου. Δεν θέλω να είμαι το ναρκωτικό σου που το παίρνεις όταν δεν είσαι καλά.

Δεν θέλω να είσαι μαζί μου επειδή φοβάσαι την μοναξιά ή επειδή έχεις χαμηλή αυτοεκτίμηση.

Θέλω να είμαι επιλογή σου και όχι ανάγκη σου.

Μύθος 6ος: Όταν είσαι ερωτευμένος πρέπει να είσαι ενθουσιασμένος όλη την ώρα

Όταν η καθημερινότητα είναι ανιαρή περιμένουμε κάτι μαγικό να έρθει στη ζωή μας. Περιμένουμε τον «έρωτα» να μας σώσει.

Δεν θέλουμε σύντροφο αλλά την ιδέα του έρωτα. Τον κόμπο στο στομάχι, την αναμονή, την αμφισβήτηση, τον ενθουσιασμό.

Οραματιζόμαστε την ζωή μας σαν ταινία: Θα διάβαζες ένα μυθιστόρημα για έναν έρωτα που όλα πάνε καλά και το ζευγάρι δεν έχει προβλήματα; Θα έβλεπες μία ταινία που ο κεντρικός ήρωας αντί να πολεμάει το υπέρτατο κακό αράζει στον καναπέ και διαβάζει βιβλία;

Μάλλον όχι γιατί θα βαριόσουν.

Καλά τα παραμυθία, αλλά να θυμάσαι τι λέγαμε στο τέλος: «έζησαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα».

Μύθος 7ος: Στον έρωτα επιτρέπονται όλα

Ήμουν σε μία καφετέρια, έπινα τον ωραίο μου καφέ και έκανα πως δούλευα στο laptop αλλά στην πραγματικότητα χάζευα καλλιτεχνικές φωτογραφίες στο Instagram2. Δίπλα μου καθόταν ένα ζευγάρι γύρω στα 25. Κάποια στιγμή ο άντρας άρχισε να μουρμουράει για το ντύσιμο της κοπέλας του. Η συζήτηση ξεκίνησε, από τον άντρα, με μία χαλαρή ατάκα: «δεν σε κολακεύει η μπλούζα σου». Η κοπέλα φορούσε τζιν παντελόνι με ένα μπλουζάκι που έδινε έμφαση στο μπούστο της—χωρίς να είναι προκλητικό. Οπότε προσπαθούσε να πείσει τον κοπέλα του ότι το ντύσιμο της δεν την κολακεύει και πρέπει να αρχίσει να ντύνεται αλλιώς—σαν καλόγρια ας πούμε.

Αφού δεν κατάφερε, να την πείσει, κατέληξε εκεί που όλοι περιμέναμε:

«Δεν θα ξαναβάλεις αυτό το μπλουζάκι».

Καλάθι και φάουλ.

Ας πάρουμε την «ακραία» περίπτωση: ακόμα και αν η κοπέλα ντυνόταν προκλητικά και τα είχε βγάλει όλα έξω, είτε επειδή της αρέσει να αερίζεται είτε επειδή είναι εγωκεντρική, είναι δικό της θέμα και δεν πέφτει σε λόγος σε κανέναν. Δεν σου αρέσει; Βρες μία κοπέλα που να ντύνεται έτσι όπως το έχεις στο μυαλό σου ή δώσε μας την λίστα σου να σου την παραγγείλουμε.

Δεν είναι μόνο αυτά. Ατάκες του τύπου:

  • Δεν θα βγεις με του φίλους σου απόψε.
  • Θα με παίρνεις κάθε μία ώρα τηλέφωνο.
  • Όταν σου στέλνω μήνυμα θα απαντάς αμέσως.
  • Δεν θα μιλάς με άλλους άντρες ή γυναίκες.
  • Δεν θα δουλεύεις εκεί γιατί σε κοιτάνε τα λιγούρια
  • Δώσε μου τον κωδικό του Facebook
  • Θέλω να δω τα email σου
  • Θέλω να μου πεις τα πάντα για τους πρώην σου—με κάθε λεπτομέρεια.

Και άλλα τέτοια ωραία, δεν είναι νορμάλ και προφανώς ξεπερνάνε τα όρια. Όχι αυτό δεν είναι έρωτας. Είναι χειραγώγηση και ανασφάλειες που τα προβάλεις στο πρόσωπο του συντρόφου σου.

Για να το πάω και ένα βήμα παρά πέρα: ακόμα και αν ο σύντροφος σου μιλάει με ένα πρώην και δεν σου αρέσει είναι δικό σου θέμα.

Δεν σου αρέσει; Μαζί σου. Σηκώνεσαι και φεύγεις και βρίσκεις έναν άνθρωπο που να μοιράζεστε τις ίδιες αξίες.

Το ξέρω ότι σε πολλούς ανθρώπους αυτά φαίνονται άρρωστα άλλα έχω συναντήσει στην καθημερινότητα μου πολλά ζευγάρια, σε μεγαλύτερη ηλικία, που τα θεωρεί όλα αυτά λογικά. Αυτό συμβαίνει γιατί ένας από του δύο υποτιμάει τον εαυτό του.

Αν είσαι σε μία τέτοια σχέση έχεις φύγει εχθές και δεν χρωστάς εξήγηση σε κανέναν.

Ο σύντροφος σου δεν είναι ιδιοκτησία σου. Το τι κάνει είναι δικό του θέμα.

Οι σχέσεις είναι απλές

Οι σχέσεις θέλουν δουλεία αλλά δεν είναι δύσκολες. Παίρνουμε τον εαυτό μας στα σοβαρά και δεν χαλαρώνουμε. Αν πάρουμε τις σχέσεις πιο χαλαρά και καταλάβουμε ότι δεν μας καθορίζουν, τότε θα αρχίζουμε να τις απολαμβάνουμε.

Ο αληθινός έρωτας είναι απλός. Δεν μας κόβει την όρεξη, ούτε μας στεναχωρεί ή μας στέλνει στα πατώματα.

Δεν σκοντάφτει στα λάθη του παρελθόντος και δεν παρασύρεται από τις παρορμήσεις του μέλλοντος. Ο πραγματικός έρωτας ζει στο παρόν.

Δεν έχει ανάγκη από εγωισμούς και στηρίζεται σε μία βασική προϋπόθεση: να αγαπάμε τον εαυτό μας.


Newsletter Subscribe
Κάνε εγγραφή στο Newsletter, ώστε να λαμβάνεις τα τελευταία άρθρα άλλα και προτάσεις βιβλίων.
Όχι Spam. Η διεύθυνση email, δεν μοιράζεται με τρίτους και χρησιμοποιείτε αποκλειστικά για το newsletter.

Αναφορές

  1. Δες πιο πάνω.
  2. Τι άλλο νόμιζες ότι θα έβλεπα στο instagram;